Je bent nu waar je moet zijn. Een leven vol met liefde.
Een land en een volk die niemand afstoot.
Een land waar samenleving is
Een leven waar liefde en vrede zit.

In Nederland heb ik mijn plaats ook gevonden bij Hare rama hare krishna.

Succes Paul en het beste voor je.

Het Grieks kent een aantal woorden voor de dood en voor doodgaan maar ‘de geest geven’ hoort daar in eerste instantie niet bij. Uit de evangelieteksten en zeker uit het Johannes evangelie blijkt dat de schrijvers goed bedreven waren in de Griekse taal en we kunnen een verschrijving wel uitsluiten. Het ligt voor de hand om in de uitdrukking ‘hij gaf de geest’ in deze samenhang veel eerder een comateuze toestand te lezen dan een overlijden. Er is sprake van een eenduidige overeenstemming tussen de evangelisten die allemaal het woord ‘pneuma’, levensadem of geest gebruiken die werd opgegeven. Geen van de evangelisten gebruikt het woord thnèsko (doodgaan, sterven). Evenmin wordt het woord psychè gebruikt (ziel). Jezus blies de adem uit, raakte bewusteloos, ging in een coma of verbleef in een toestand van schijndood, zoals dat in samadhi kan gebeuren. De conclusie is dat Jezus niet stierf aan het kruis maar in coma of in samadhigeraakte en later weer op de been werd geholpen. In de evangelieteksten lezen we dan ook dat Pilatus heel verbaasd was over de snelle dood van Jezus, die heel ongebruikelijk was. Ook hier dus een bevestiging dat er duidelijk sprake was van een dubbele bodem. Bovendien lezen we dat de Romeinse soldaten vaststelden dat Jezus ‘dood’ was. Nu wordt wel het woord thnèsko gebruikt zoals mag worden verwacht van de onwetende soldaten van wie juist werd verwacht dat zij op professionele wijze zouden vaststellen dat Jezus overleden was.

Daar komt nog bij dat het Johannes evangelie aangeeft dat Nicodemus en Jozef van Arimathea (Jh 19,39) naar het graf gingen met 100 pond (plm 40 kilo) myrrhe en aloe vera. Beide middelen worden NIET gebruikt voor het balsemen van een lijk maar als pijnstiller en sedatief middel en resp. voor het genezen van huidwonden zoals snij- en steekwonden. De aanwijzingen zijn wat mij betreft overweldigend dat Jezus niet aan het kruis stierf. Dat hij waarschijnlijk in samadhi ging strookt met zijn opleiding in India als yogi en tevens dient te worden bedacht dat het ‘uitademen’ (om niet meer in te ademen) bij samadhi kan horen. Er zijn vele gevallen bekend van yogi’s die ‘uitademden’ en niet meer inademden om voor enige of zelfs lange tijd in samadhi te verblijven (soms wel een aantal jaren) om tenslotte weer uit hun staat van samadhi te ontwaken en verder te leven.
Dit is wat er met Jezus gebeurde, wat mij betreft, en dit komt ook overeen met een Moslim traditie die stelt dat Jezus de kruisiging overleefde en terugreisde naar Kashmir waar hij nog jaren leefde in een door hem gestichte ashram in de Himalayas. Dit wordt bevestigd door de Bhavishya Mahapurana uit India. Zijn verschijning aan zijn discipelen, zijn volgelingen en aan Maria Magdalena kunnen fysiek zijn geweest maar ook onder de Yoga discipline of siddhi die inhoudt dat een yogi op verschillende plaatsen tegelijk kan zijn en daar kan ‘verschijnen’. Ik dit is een welbekende kwaliteit van yogi’s in India. Ook sinds lange tijd overleden yogi’s kunnen van tijd tot tijd nog steeds ‘verschijnen’ wanneer dat nodig is.

Paul van Oyen

Ik beoefen al ruim 20 jaar de yoga-discipline zoals deze door Patanjali is gesystematiseerd en ben bekend met de Siddis.
Toch heb ik na het lezen van het boek wel een kritische noot.

Op Pagina 127/128 van het boek wordt gesteld dat Jezus zich vanuit samadhi losgemaakt zou kunnen hebben van zijn lichaam om daarna weer terug te treden in zijn lichaam en zo terug te kunnen verschijnen aan de apostelen. Op pagina 127 wordt de overlevering van de Natha Yogis gegeven waarin zij vertellen van de opwekking van Jezus uit die samadhi.

Feit is echter dat, voor wie de bijbel juist leest, duidelijk wordt dat Jezus helemaal niet na zijn doodteruggekeerd is in zijn lichaam om zo vervolgens aan de apostelen en oa Maria Magdalena te verschijnen. Deze ontmoetingen van herrezene met de apostelen en Maria zijn juist bovenzinnelijk van aard en niet fysiek.
De evangelies van resp. Mattheus, Markus, Lukas en Johannes laten hierover een verschillende beschrijving zien waarmee het lijkt alsof eea niet uniform is beleefd, maar juist in de verschillen van de beschrijvingen wordt het hele gebeuren juist geduid.

Mattheus heeft het over de aardschokken vanaf de middag van goede vrijdag tot in de paasochtend. Vervolgens wordt beschreven dat de vrouwen sochtends naar het graf gaan en een gestalte uit de geestelijke wereld gewaar worden, stralend in een overweldigend licht.
Met de zielen van de vrouwen mee zien (schouwen) we hier een machtig wezen uit de hemelse hierachien aan het werk (de engel des heren).

Bij Markus lezen we niet over de bevende aarde maar gaan de vrouwen na het zien van de engel terug naar de apostelen. In tegenstelling tot bij Mattheus vind de ontmoeting met de engel hier niet voor het graf maar in het graf plaats. De engel wordt hier de jongeling genoemd. De apostelen bevinden zich in het cenaculum, waar de voetwassing en avondmaal hebben plaastgevonden.
Hier verschijnt later de herrezene weer aan de discipelen.

In het evangelie van Lukas wordt deze overgang van buiten naar binnen (waar men bij Matth. de engel nog buiten het graf zag en men bij Markus dat deze engel al in het graf was) verder vediept.
In vergelijking met Markus zijn bij Lukas de vrouwen al weer een aantal stappen dieper in het graf doorgedrongen.
Hier zijn 2 engelen en wordt niet gesproken van een engel des heren en jongeling, maar van 2 mannen in blinkende gewaden.

In Johannes ontmoet Maria geen engel en een leeg graf en gaat terug naar de apostelen, gezamelijk gaan ze naar het graf terug en ontsteld keren de apopsteln weer terug, Maria staat alleen bij het lege graf.
Door het gebeuren keert ze zich naar binnen en ziet twee gestalten staan, dit in tegenstelling tot de ene engel bij Lukas. De engelen zeggen tot haar: vrouw waarom weent gij? Vervolgens ziet ze een gstalte, de hovenier, ze ziet niet dat het Jezus is, totdat ook de stem van jezus zegt: vrouw waarom weent gij?
Hier wordt duidelijk dat ondanks de afwezigheid van de engelen en het lichaam, maria ze dus toch ziet en dat kan dus enkel een innerlijk zien zijn.

De verschillende evangelieen lijken dus verschillende ervaringen weer te geven maar als men verder kijkt blijken de evangelisten zichzelf trouw te blijven.
Want in het evangelie vn Markus komt de term jongeling nog een keer eerder voor, en ook Lukas spreekt in zijn evangelie eerder over 2 mannen in witte kleren.
Bij het evangelie van Markus zien we eerder de jongeling in Markus 14.51-52. Men wilde een jongeling met een witte doek om grijpen maar hij liet de doek los en vluchtte.
De twee mannen in witte gewaden bij het graf van lukas komen we eerder bij hem tegen, niet in zijn evangeelie maar in Handelingen 1.9-11

Kortom, Jezus was gewoon gestorven maar het evangelie laat heel duidelijk zien dat de opstanding en het contact daarna zich op bovenzinnelijke wijze afspeeld.
Er is dus sowieso geen sprake van lichamelijke opstanding.
Het mysterie van Pasen is juist de opstanding over de dood heen, via het bovenzinnelijke blijven wij na de dood met Jezus verbonden.

Ik kan het met veel in het boek van Paul eens zijn, maar de suggestie dat Jezus via samadi zich los zou gemaakt hebben van zijn lichaam en daar later weer in zou zijn teruggekeerd en de overlevering van de Natha Yogis, zijn niet juist. Gelukkig maar want ze zouden de enige juiste betekenis van Pasen en van leven na de dood teniet doen.
Ze zijn bovendien onnodig omdat juist het bovenzinnelijke ons met de hemel verbind, niet het lichamelijke.

http://books.google.nl/books?id=qis5-w2_bygC&pg=PA1&lpg=PA1&dq=wolfgang+nastali&source=bl&ots=lp5_ayxCcZ&sig=fV4lLhUlNyj0MzlzGGbku5iPY1g&hl=nl&ei=rAPJTYSkMsWbOondvNUH&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=2&ved=0CB0Q6AEwATgK#v=onepage&q&f=false

&

het internetartikel (mogelijk reeds bekend) “Leefde Jezus ooit in India?” door A.S. van der Lugt, van sept. 2005:

http://www.evangelie-hindoes.nl/artikelen.php?cat=1&aid=7

vr gr, Rob van der Hoeden

Van harte gun ik je je vreugde over de resultaten van je recente reis naar India.
Evenzo gefeliciteerd met de afspraken die je hebt kunnen maken over het filmen van een documentaire.
En m’n bewondering voor je doorzettingsvermogen en openheid mbt het hele project “Jezus in India”.

Of Jezus in India is geweest of niet, zal wellicht blijken als de film klaar is.
Dat er belangwekkende informatie uit naar voren kan komen, is waarschijnlijk.
Het is nog even afwachten.

Intussen kan het wellicht zinvol zijn stil te staan bij het volgende.

Vanuit welke autoriteit spreekt ZH Shri Niscalananda Sarasvati, de Shankaracarya van Puri, als hij zo zeker kan zeggen: Jezus heeft 15 jaar lang in India gestudeerd om er een volleerde Yogi en Bodhisattva te worden? Hij is er tenslotte niet bij geweest, tenzij hij de ongelooflijke leeftijd van 2000 jaar heeft bereikt. Dus: hij praat in de lijn van een traditie, die er ongetwijfeld is, maar waarvan de of een werkelijke bron ontbreekt. Dat Jezus in India als een grote wijze wordt beschouwd, is begrijpelijk. Is het echter natuurnoodzakelijk daaraan te verbinden dat hij z’n wijsheid uit het Oosten (India) heeft gekregen? O ja, alle wijsheid komt uit het Oosten. Maar welk Oosten?

Waarom is het zo nodig, om te ‘bewijzen’ dat Jezus naar India en Tibet trok? De Vedische traditie is oeroud, zeker, maar is het de oudste traditie die de mensheid heeft gekend? Is het een mogelijkheid dat de Vedische geschriften zelf ook weer uit een bron hebben geput, namelijk de bron waaruit alle grote godsdiensten en wijsheidsleren putten? Is het dan nodig dat iedere grote wijze naar India moet gaan om werkelijk wijs te worden? Hier ligt misschien een “geheim”. Er is namelijk een verschil tussen het stoffelijk zichtbare Oosten en het innerlijke, binnenste Oosten, het rijk van de geest dat zich alleen maar van binnenuit laat leren kennen. Als er (sterke) overeenkomsten zijn aan te wijzen tussen de leer van Jezus en de Vedische leer, hoeft het niet noodzakelijk zo te zijn, dat Jezus letterlijk naar het Oosten is gegaan om daar zijn licht op te steken. Het is ook mogelijk dat zowel de Vedische traditie als de wijsheid van Jezus wortelt in een werkelijkheid die veel ouder en universeler is dan de, inderdaad, heel oude Vedische geschriften. Het koninkrijk der hemelen is binnen in ons, zei Jezus. Het zich bewust worden van de geestelijke werkelijkheid, alle graden van “verlichting”, voltrekt zich in het innerlijk van een mens. Daarvoor is het niet nodig om naar welke windrichting dan ook af te reizen. Dat laat onverlet dat er in India heel wat wijzen zijn geweest, van Krishna tot Ramana tot Ramakrishna. Dezen kunnen in een traditie worden geplaatst. Maar de uiteindelijke, essentiële toestroom van geestelijke wijsheid is een interne aangelegenheid, ook al kan er extern geleerd worden. Als Ramakrishna zegt dat Jezus en Krishna broeders waren, kan dat heel goed kloppen, omdat zij uit dezelfde bron hebben geput, een bron die onder de bron van de Veden ligt. Waarom zou Jezus niet nog verder zijn gereisd, richting China bijvoorbeeld, om daar van de taoïsten te leren? Was niet nodig: zowel Jezus als Lao Tse ontving zijn wijsheid langs innerlijke weg, zij leerden beiden (om het met Jezus’ woorden te zeggen) van de Vader, en een dergelijke leergang zal buiten de grenzen van geografie en tijd staan. Als er waarheid is in de Joodse traditie en in de Vedische traditie, dan is de kern die waarheid. Misschien is het wel andersom: dat de oude rishi’s hun wijsheid ontvingen vanuit een stroom die uit het Westen kwam (niet per se Israel, maar mogelijk Egypte, ik denk specifiek aan de gnosis)!

De menselijke verbeeldingskracht is vrijwel onbeperkt. En ook zo sterk dat datgene dat uit de verbeelding voortkomt absolute werkelijkheidswaarde kan krijgen voor degene die ermee wordt geconfronteerd. Dit geldt ook in de wetenschap. Als men op zoek gaat naar iets dat nog ongekend is (bijvoorbeeld de kleinste deeltjes van het atoom), zal men het vinden, of het nu werkelijk bestaat of niet! De hypothese “Jezus in India” lijkt hierop. Natuurlijk, hoe sterker het geloof in de geldigheid van de veronderstelling, des te meer aanknopingspunten zal men vinden om het geloof in de hypopthese te versterken. Een werkelijke meester zal zich, na zijn dood, nimmer materialiseren. Hij is geweest en zal niet terugkeren. Een “ontmoeting” is wellicht mogelijk, voorbehouden aan degenen die er werkelijk rijp voor zijn (dwz dat ze inerlijk zo geëvolueerd zijn dat zij rijp zij om iets op dit niveau uit de geestelijke wereld te mogen ontvangen), maar dan alleen en uitsluitend van binnen. Al het zichtbare wat zich eromheen afspeelt, is wonderschoon voortvloeisel uit de imaginatie.

Wat is de bron op internet (de cursief getypte passage in je brief) die je uitgangspunt is van je gedachten over de relatie Joodse traditie-Vedische traditie?

Met hartelijke groet,
Rob

Focus on the Knowlegde ( and it will apply itself) and be like Him.

Paul van Oyen