Skip to content

Over het evangelie van Issa

2010 juni 9
by Paul van Oyen

“In een ruk uitgelezen op weg naar Ecuador. Ben benieuwd wat er nog meer achter dit verhaal zit.”

In één ruk uitgelezen en denk dat het, ondanks de controverse die het heeft opgeroepen en nog zal oproepen, een onderwerp is dat waard is om vast te leggen.”

“Ik heb ‘het evangelie van Issa’ gelezen en ga het nog maar een keer lezen. Het is wat ik er van hoopte.”

 

“Bijzonder boeiend en verbredend en verdiepend.”
´verrassend, prettig leesbaar, interessant. Wil graag meer horen over de andere kant van het verhaal tijdens de lezing´.

`Getuigt van groot inzicht´

Erg toegankelijk geschreven. Heb het grotendeels  met veel plezier gelezen’

‘Heb het Evangelie van Issa ademloos uitgelezen. Complimenten voor de nieuwe inzichten , die je per boek en per lezing verspreidt.’

De publicatie in 1894 van de vertaling van een Tibetaans manuscript over het verblijf van Jezus in India en Nepal/Tibet (The unknown life of Jesus Christ) door de Russische journalist en schrijver Nicolas Notovitch heeft veel stof doen opwaaien. Aanvankelijk kwam uit niet-kerkelijke hoek een enthousiast onthaal. De gevestigde kerkelijke orde heeft echter haar best gedaan deze vertaling en de auteur op alle mogelijke manieren in diskrediet te brengen. Het gevolg is dat de uitgave sinds het begin van de twintigste eeuw met grote scepsis en met een zeker cynisme als frauduleus werd afgewezen. Deze afwijzende houding is tot op de dag van vandaag gangbaar. Wat opvalt, is dat de gangbare kritiek niet veel verder komt dan steeds dezelfde, vaak ongefundeerde, argumenten. De tekst zou ontsproten zijn aan het al te creatieve brein van een Russische fantast. Zulke critici hebben geen oog, noch respect voor de levende en aloude Indiase mondelinge overlevering. Binnen de Indiase traditie is er veel bevestiging te vinden onder alom gerespecteerde geestelijke leiders en  geleerden. Zij bevestigen het verblijf van Jezus in India en Nepal/Tibet waar hij een verdere opleiding ontving als yogi en in wijsheid tot volle wasdom kwam. In onze tijd beschikken we over:

  • De expliciete bevestiging van Svâmî Abhedânanda van de Râmakrishna Vedânta Math in Calcutta die het manuscript in handen heeft gehad en gedeeltelijk heeft vertaald.
  • De expliciete bevestiging van Svâmî Prajnânanda eveneens van Râmakrishna Vedânta Math alsmede van de leiding van de Ramakrishna Math organisatie.
  • De expliciete bevestiging van Svâmî Niscalânanda Sarasvatî, Shankarâcârya van Puri (Jagannath tempel) waar Jezus ongeveer zes jaar heeft gestudeerd.
  • De expliciete bevestiging van Shrî Satya Sai Baba.
  • De expliciete bevestiging van zowel Svâmî Chidânanda (Divine Life Society) als zijn leermeester Svâmî Shivânanda.
  • De expliciete bevestiging van Paramahamsa Yogânanda (autobiografie van een Yogi).
  • De expliciete bevestiging van de leiding van de Buddhist Society, New Delhi.
  • De expliciete bevestiging uit de jaren ’20 en ’30 van de abt van het Himis klooster in Ladakh.
  • De expliciete bevestiging van Svâmî Râmatîrtha, een Indiase yogi en wijze (1873-1906).

Het is te betreuren dat tegenover het gewicht van deze getuigenissen van een grote verscheidenheid aan geleerde en wijze mensen uit India in het Westen de voorkeur wordt gegeven aan het flinterdunne argument van: ‘leugens, allemaal leugens.’ Is dit niet cynisch en oppervlakkig, een wetenschapper onwaardig?

Uitgeverij Villa Sophia stelt zich voor, bij voldoende belangstelling en ondersteuning, een serie interviews te houden in India met ‘insiders’ die bereid zijn hun kennis en informatie met ons te delen. Een dvd-uitgave samen met een reisverslag zal dan volgen. Als u een bijdrage in welke vorm dan ook wilt leveren of als u mensen kent die dit initiatief willen steunen, dan kunt u zich bij ons melden. Sympathisanten zijn van harte welkom!

Uitgeverij Villa Sophia

 

De zoektocht naar Jezus in India

2014 november 15
by Paul van Oyen

Reeds geruime tijd hebben bijbelvorsers uit de hele wereld zich afgevraagd ‘hoe het zit met de achttien vergeten of verzwegen jaren van Jezus’. We weten immers uit het Lukas evangelie dat Jezus op twaalfjarige leeftijd in de tempel van Jeruzalem de toenmalige rabbi’s en schriftgeleerden versteld deed staan van zijn wijsheid, begrip en inzicht. Om vervolgens, volgens Lukas, zijn wijsheid en begrip verder uit te diepen en op ongeveer dertigjarige leeftijd weer op het publieke toneel van Palestina te verschijnen, zich door Johannes de Doper te laten dopen en te gaan preken. Verder rept de bijbel met geen woord over de achttien tussenliggende jaren. Het lijkt wel of we hier te maken hebben met verzwegen informatie die naadloos aansluit bij een diep ingewortelde doofpotcultuur binnen de georganiseerde kerk.

Tot op de dag van vandaag zwijgt de kerk over deze belangrijke jaren waarin Jezus volwassen werd en groeide in wijsheid en begrip. Sommige lieden die het kerkelijke standpunt proberen te verdedigen gaan zelfs zover dat Jezus als ‘zoon van God’ vanuit zichzelf ‘alles al wist’ en aan de Heilige Geest genoeg had om zijn boodschap te laten klinken. Jezus was in hun visie een analfabeet, ongeletterd en een wel zeer eenvoudige kinkel. Het Pinksterfeest wordt er dan bijgehaald om dit te illustreren. Want waren de discipelen van Jezus ook niet ongeletterd en voornamelijk eenvoudige vissers? Het is onvoorstelbaar dat zo’n platvloerse mythe bijna tweeduizend jaar lang heeft kunnen voortbestaan. Eens te meer een bewijs van de wurggreep van kerkelijke dogmatiek die de Christengemeenschap in benauwenis heeft gebracht.

Het is hoog tijd dat de feiten boven tafel komen. Jezus en zijn discipelen waren zeer geletterd en hadden een ambacht als bijbaan, geheel conform de regels van de Essenen. Als Jezus inderdaad gedurende achttien jaar in India en in Tibet verbleef, heeft hij langer buiten Palestina gewoond dan de vijftien jaar die traceerbaar zijn in Palestina, afgaande op bijbelse bronnen. In die zin kunnen we dus met recht stellen dat Jezus een Hindoe was of, nog beter, een yogi. Een yogi is een wijs mens die zijn of haar innerlijke verbondenheid met het goddelijke en onsterfelijke heeft verwerkelijkt. Deze mens kan met recht zeggen “Ik en de Vader zijn één”.

 Tegenover een onheilspellende stilte van de georganiseerde kerk, staat echter een tweeduizend jaar oude en nog steeds levende mondelinge traditie in India en in de Himalaya’s die zegt dat Jezus in deze periode in India, Nepal en in Tibet verbleef om er te studeren. Veel geleerden hebben regelmatig gewezen op de overeenkomsten tussen de boodschap van Boeddha, van Krishna en van Jezus.

 In 1887 werd in een klooster in het grensgebied tussen India en Tibet een opzienbarende tekst ontdekt. Deze tekst bevatte het levensverhaal van Jezus (in de tekst ‘Issa’ genoemd), gebaseerd op informatie van kooplieden langs de zijderoute tussen China/India/Tibet en het Middellandse Zeegebied. De tekst gaat vooral over de achttien ‘vergeten’ jaren van Jezus – tussen zijn twaalfde en dertigste – waarover de bijbel geen enkele informatie geeft. Deze tekst, het Evangelie van Issa, vult dit hiaat aan. Hierin staat dat Jezus op zijn dertiende op reis ging naar India, om daar verder te studeren bij volleerde yogi’s en bij Vedische schriftgeleerden. Hij bleef er zes jaar, vertrok vervolgens naar het Himalaya-gebergte en bestudeerde het Boeddhisme. Ook die leerperiode nam zes jaar in beslag. In de derde periode van zes jaar preekte hij daar en in het huidige Noord-India en Pakistan. Toen keerde hij via Afghanistan en Iran terug naar Palestina, ongeveer op zijn dertigste jaar. Ook daar begon hij te prediken. Jezus was in India en Tibet een volleerde schriftgeleerde geworden in zowel de Joodse, de Vedische als de Boeddhistische traditie. Ook had hij zich in die periode de speciale yoga-kwaliteiten (siddhi’s genaamd) eigen gemaakt die hem in staat stelden ‘wonderen’ te verrichten. Tot op de dag van vandaag zijn deze technieken bekend in kringen van volleerde yogi’s.

 Sinds de prediking van Jezus in Palestina is er niet veel veranderd in de wereld waarin we leven. Allerlei vormen zijn weliswaar veranderd, maar niet de inhoud. Jezus was een mens van liefde en vergeving. Hij kwam in de wereld om ons de werkelijkheid van het Ene, God, in herinnering te brengen. Ook in onze tijd dreigen we de werkelijkheid van eenheid uit het oog te verliezen en ook het feit dat we samen één grote mensenfamilie vormen. Waarheid en werkelijkheid zijn één en hetzelfde. Zijn boodschap riep ons op om weer realist te worden en terug te gaan naar de eenheid die in ons innerlijk als “het Koninkrijk” verankerd ligt. Alleen dan zullen liefde, compassie en vergevingsgezindheid hun werk kunnen doen.

Zo is de boodschap van Jezus, van Issa, van Krishna en van Boeddha. Zolang de deuren van de Vaticaanse bibliotheek gesloten blijven, zullen de hoeders over deze bibliotheek met een sluitend verhaal moeten komen om Jezus’ verblijf in India en Tibet te ontkennen. Het hele verhaal afdoen met de mededeling dat het allemaal gelogen en verzonnen is, voldoet niet meer en evenmin de opmerking “dat het niet in de Bijbel staat”.

 

De tekstrollen met de tekst van het Evangelie van Issa bestaan echt en zijn aanwezig in het Hemis klooster

2014 oktober 15

Tot onze grote verrassing kregen we ineens een telefoontje van mw Tan uit Nijmegen. Zij melde naar aanleiding van het boek dat zij Het evangelie van Issa uit de verte in een kast in het Hemisklooster heeft zien liggen. Ik reisde met plezier naar het zuiden des lands af om haar op te zoeken.

Mw Kiki Tan was op een vakantie rondreis in Ladakh en bezocht het Hemis klooster in de buurt van de hoofdstad Leh. Na haar aankomst bracht een jonge monnik (lama) haar in contact met de abt van het klooster die haar tot haar vreugde en verbazing ontving gedurende ongeveer een half uur. Daar sprak hij met haar over het verblijf van Jezus in Tibet en meldde dat Jezus ook verbleef in het Hemis klooster. Ook sprak hij over de manuscripten in de bibliotheek die teksten bevatten over Jezus’ verblijf in India en Tibet. Een zeer authentiek verslag.

 

Videoverslag Paul van Oyen bezoekt Bisschop Baer in Chevetogne

2014 oktober 10

De vergeten jaren van Jezus in India en in Tibet laten zich ook vertalen naar; de opleiding van Jezus als een Yogi en Bodhisattva. Het feit dat Jezus ook in India en in Tibet een opleiding heeft gehad is niet geliefd in kerkelijke kringen. De kerk had er alle belang bij het monopolie op te eisen van de opleiding van Jezus binnen de Joodse traditie. De kerk ging zelfs nog verder en beweerde dat Jezus helemaal geen opleiding had gehad en ook niet nodig had ‘omdat alles werd ingegeven door de heilige geest’!  Hoe heeft Jezus dan leren lopen, leren eten, leren spreken enz enz? Allemaal vanwege de heilige geest? Alles wat zich buiten de grenzen van Palestina zou hebben afgespeeld was in ieder geval niet welgevallig voor de kerkelijk autoriteiten. Iedere afwijkende mening werd op hardhandige wijze de ‘mond gesnoerd’ gedurende ongeveer 2000 jaar. Het is bijzonder dat nu pas – stap voor stap – de deuren opengaan en het besef groeit dat Jezus een echte en buitengewoon zorgvuldige opleiding heeft gehad zowel in Egypte als in  India en in Tibet. De Heilige Geest had daar weinig mee te maken. Die kwam pas om de hoek kijken na de doop in de Jordaan. Zijn ouders waren verantwoordelijk voor zijn opvoeding en voor zijn opleiding binnen de Joodse traditie. Toen hij 12 jaar oud was, werd hij een volleerde Rabbi.

De speurtocht naar hoe het werkelijk zit met Jezus’ opleiding na zijn twaalfde levensjaar is nu begonnen. Indiase leermeesters en geleerden zullen worden ge-interviewd in de hoop dat zij iets zullen toevoegen aan de beschikbare informatie. We zijn Bisschop Baer dankbaar dat hij bereid was ‘de aftrap’ te doen en dat hij wijst op het belang van de aanwezigheid van de Heer in ieders hart. De speurtocht naar de levende Jezus in je eigen hart is de ware speurtocht die uitstijgt boven iedere rondgang door de wereld, hoe interessant ook.

 

Bij Svami Vasantananda Devi in Madras

2012 oktober 15
by Paul van Oyen

Svami Vasantananda Devi is een hoogbejaarde Svami die tegen de verdrukking in van mannelijke vooroordelen Sannyasini is geworden.
Zij heeft haar sporen verdiend als arts en is vervolgens wijze vrouw geworden. Zij geeft blijk van een grote dosis kennis over Jezus. Haar commentaar is zowel scherp als verhelderend. Zij is ook een overtuigd aanhanger van het gegeven dat Jezus een ‘kind van India’ is geweest.

What If?

2012 juni 13
by Villa Sophia

Dear friends,

My ‘what if’ article on the implications of the information that Jesus studied in India and in Tibet for about 18 years was recently published on the website of the Light of the Spirit Monastery in Texas (USA) (Atma Jyotish Ashram).

The link is: http://www.ocoy.org/original-christianity/what-if/

May the blessings of the Lord be with you

 

Paul G. van Oyen

In gesprek met de Shankaracarya van Puri

2011 juni 8

De Shankaracarya van Puri heeft steeds de informatie over de studieperiode van achttien jaar van Jezus in India bevestigd. Hij is een van de hoogste gezagdragers in India die zich onomwonden uitspreekt. Andere gezagsdragers houden een slag om de arm. Daarom is dit filmpje van belang. Andere bevestigingen van Jezus in India komen uit de hoek van geestelijke leiders die vanuit hun eigen ashram of centrum hun persoonlijke mening en gevoelens verkondigen. Een Shankaracarya bekleedt echter een formele functie die vergelijkbaar is met die van de Paus van Rome. Tijdens mijn rondreis in April 2011 verbleef enige dagen in Puri, aan de Oostkust van India (Golf van Bengalen) waar de Shankaracarya van Puri zetelt. Zijn naam is Shri ~Niscalananda Sarasvati.
Ik vroeg hem naar het verblijf van Jezus in India en hij bevestigde Jezus vijftien jaar in India verbleef om er te studeren waarvan twee jaar in Puri. Hij studeerde er aan de Jagannath Tempel die nog steeds bestaat maar het huidige tempelgebouw is van latere datum.Ook bevestigde ZH dat Jezus in Nepal is geweest en in Kashmir.
Deze film begint aan het einde van het antwoord van Zijne Heiligheid (in het Hindi) om vervolgens over te gaan tot een vertaling van wat hij heeft gezegd door sommigen van de aanwezigen, na afloop van de audientie. Tenslotte volgen een paar opnames uit de ashram (Govardhana Math genaamd).

 

 

 

Waar is de abt van het Hemisklooster?

2011 juni 5
by Paul van Oyen

Ik heb nu meer dan een maand de tijd gehad om de in India opgedane ervaringen en informatie te verwerken. Zoals ik al geschreven heb, is er sprake van een levende Jezus traditie in India die echter niet verder teruggaat dan ongeveer 200 jaar. Het feit dat deze traditie naar buiten is gekomen heeft te maken met de parallelliteit tussen Jezus Christus en Shri Krishna.   Toch is deze informatie onvoldoende om aan te voeren dat Jezus zijn studieperiode ook in India doorbracht.

Op naar het Hemis klooster dus, om alsnog te proberen het in de kloosterbibliotheek opgeslagen Jezus-manuscript in de openbaarheid te krijgen. Het grote probleem is echter dat de huidige abt van het klooster, Taktsang Rinpoche genaamd, in de jaren zeventig naar Tibet is afgereisd en niet meer is teruggekeerd. Onduidelijk is of hij door de Chinezen wordt vastgehouden of dat hij is vermoord. Zeker is echter dat hij vlak voor zijn vertrek aan de 12e Gyalwang Drukpa verzocht heeft voor het klooster te zorgen en ‘op de tent te letten’. Dat heeft de Gyalwang Drukpa gedaan en hij doet dat nog steeds. Maar hij beschouwt zich als niet meer dan een ‘oppas’ en acht zich niet bevoegd belangrijke beslissingen te nemen, zoals het openbaar maken van het Jezus-manuscript. Dat moet dus wachten tot de huidige abt op wonderbaarlijke wijze terugkeert of totdat een nieuwe abt als opvolger wordt benoemd. Zo zitten we dus in een overduidelijke patstelling. Toch verwijzen senior monniken in het klooster nog steeds naar het bestaan van het manuscript zoals Mw Kiki Tan overkwam toen zij in 1997 het Hemis klooster bezocht en te horen kreeg van het bestaan van dit manuscript en dat het manuscript zich in de bibliotheek bevond.

De uitdaging is dus om toch te proberen dat manuscript in de openbaarheid te krijgen. Een bezoek aan de Twaalfde Gyalwang Drukpa lijkt onvermijdelijk maar we zullen nog de nodige argumenten moeten verzamelen om hem te overtuigen zijn ‘oppas-argument’ te laten varen. In ieder geval beschikken we over de toestemming van de in India zeer gerespecteerde Dr Karan Singh om zijn naam te gebruiken voor de introductie bij de Gyalwang Drukpa. Dr Karan Singh was de vroegere en laatste Maharaja van Kashmir. De Gyalwang Drukpa beschikt over een moderne website die zeker de moeite van het bezoeken waard is. Er staan filmpjes op en je kunt hem volgen op Faceboek en Twitter.!

http://www.drukpa.org

Zo gaat de speurtocht door. Ik hoop voor December van dit jaar terug naar India te kunnen gaan voor een vervolgbezoek als alle omstandigheden dit toelaten. In Ladakh, waar het Hemis klooster zich bevindt op meer dan 3000 meter hoogte zal het dan wel koud zijn terwijl het in Zuid India dan nog 25-30 graden is.

Eindverslag reis India Maart-April 2011

2011 mei 5
by Paul van Oyen

Op Vrijdag 22 April kwam ik terug in Nederland. Jullie hebben, hoop ik, kunnen meelezen wat ik tijdens mijn rondreis door India in een maand tijd heb meegemaakt. Het bezoek aan Puri was een onbetwist hoogtepunt omdat ZH Shri Niscalananda Sarasvati, de Shankaracarya van Puri, onomwonden te kennen gaf en bevestigde dat Jezus 15 jaar lang in India heeft gestudeerd om er een volleerde Yogi en Bodhisattva te worden. Bovendien hadden we een indringend gesprek over Vedische wiskunde en benoemde hij mij tot zijn vertegenwoordiger buiten India met als doel om te komen tot een verdere verspreiding van Vedische wiskunde en Vedisch rekenen, wereldwijd. In Puri was er dus de onomwonden bevestiging dat Jezus in India heeft gestudeerd en gewerkt en in de tweede plaats de onverwachte aansporing om Vedische wiskunde op de wereldkaart te zetten. Twee niet geringe aspecten van deze reis.

Toen ik thuis kwam, vroegen de mensen om me heen natuurlijk hoe de reis was geweest? Aanvankelijk formuleerde ik, zoals ik gewend ben, een voorzichtig antwoord met de nodige slagen om de arm. Maar naarmate de vraag vaker werd gesteld en ik genoeg kreeg van alle slagen om de arm en de ‘ja maren’, ‘mitsen’, ‘wellicht’, ‘misschien’ enz werd het steeds duidelijker en helderder in mijn kennelijk nog verduisterde geest dat ik een heel duidelijk en recht antwoord kon en moest geven:

Ik heb Jezus in India gezien!

In het spirituele veld kom je er – helaas  (want de geest is nu eenmaal traag en lui) – niet zo (gemakkelijk of met een Jantje-van-Leien) van af. In het spirituele veld dwingen nieuwe inzichten en ontdekkingen je altijd tot veel en hard werken omdat eigen het hele systeem overhoop wordt gehaald. Dit op zich zo mooie inzicht van Jezus in India is en blijft moeilijk te ‘bewijzen’ omdat het idee dat wij in het Westen van bewijsvoering hebben hopeloos achterhaald is. Wij zijn altijd op zoek naar fysieke bewijzen, liefst in de vorm van documenten omdat we die nu eenmaal als concreet en dus betrouwbaar beschouwen. We zijn met z’n allen een grote verzameling van ongelovige Thomassen (zalig zijn zij die niet zien en toch weten). Behalve de wel zeer concrete bevestiging van de Shankaracarya van Puri heb ik geen ander ‘Westers bewijsmateriaal’ kunnen vinden. Zoals reeds aangegeven is dat (Westerse) bewijsmateriaal echter zo dood als een pier en niemand kan mij de betrouwbaarheid van een document garanderen dat ooit in een achterzaaltje van een klooster of anderszins is gekopieerd door een monnik-schrijver. Was hij misschien dronken? Had hij wellicht zijn eigen bedoelingen en veranderde hij ongemerkt de tekst? Niemand zal dat weten.

 

Heel anders is het echter gesteld met een levende traditie, zoals de mondelinge  overlevering, waar de sociale controle veel directer en ook dwingender is. Een orale traditie over Jezus in India, in de zin van mondeling overgeleverde teksten, heb ik (nog) niet ontdekt maar wat mij ertoe brengt te zeggen dat ik Jezus in India heb gezien is dat ik veel hoogontwikkelde mensen heb gesproken die mij unaniem bevestigden dat er een levende traditie is van ontmoetingen met Jezus. Tijdens mijn reis diende als basisbewijs de ontmoeting die Shri Ramakrishna, een van de meest geëerde heilige mannen uit het India van de 19e eeuw, had met Jezus in de tuin van Dakshineshvara. In Westerse termen zouden we zeggen dat hij in die tuin een visioen had maar dat was het niet. De ontmoeting in die tuin was een materiële ontmoeting zoals Jezus ook materieel verscheen aan de Apostelen en aan de ‘ongelovige’ Thomas in het bijzonder. In India is er een lange traditie van bijzondere mensen die tijdens hun leven maar ook na hun dood kunnen verschijnen (materialiseren) en weer verdwijnen (dematerialiseren). Niet zelden kunnen zij ook op verschillende plaatsen tegelijkertijd verschijnen. Uit de Bijbel weten we heel goed dat Jezus dat kon en deed toen hij regelmatig aan de apostelen en anderen ‘verscheen’ na zijn kruisiging. ‘Verschijnen’ doet Jezus nog steeds, ook in India. Zo is er ook het verslag van Svami Satyananda Sarasvati, grondlegger van de Bihar School of Yoga in Munger, Bihar, die Jezus ontmoette in een van de grotten rond of bij Rishikesh aan de voeten van het Himalaya gebergte. Hetzelfde geldt voor Svami Shivananda en ook voor Satya Sai Baba, die zojuist is ‘heengegaan’. Ik had de hoop Satya Sai Baba nog een bezoek te kunnen brengen. Maar op de dag dat ik probeerde een afspraak te maken was hij in het ziekenhuis opgenomen. Het was alsof hij zei dat ik voldoende informatie had of zou krijgen en dat een bezoek niet meer nodig was.

 

Anderen die ik sprak gaven een heldere analyse over de overeenkomst tussen de boodschap van Jezus en de kernwaarden van de Indiase traditie. Zij beschouwen Krishna en Jezus als ‘broers’ en Krishna energie en Christus energie als uitwisselbaar. Al die opmerkingen bij elkaar hebben mij ertoe aangezet om tijdens deze reis ook te studeren en met name na te denken over de wortels van zowel het Christendom als de Joodse traditie. Ik vond op internet een prachtig basisstuk dat mij in staat stelde er verder op in te gaan en de gedachtegang van dat stuk verder uit te werken en uit te bouwen. De grondgedachte is dat de Joodse monotheïstische traditie parallel loopt aan de Vedische monistische traditie (a-dvaita vedanta). Tot mijn eigen verbazing ontdekte ik dat de basis van de Joodse traditie verankerd ligt in het verbond dat God met Abraham sloot en dat je bijna zou denken dat de openingszin van dat verbond rechtstreeks uit de Vedische traditie komt. Hier is de tekst van de betrokken passage:

Het is heel goed mogelijk dat Jezus zich gewaar was van de paralleliteit tussen de Vedische en de Joodse tradities en dat hij eenvoudig terug naar India ging om de levende traditie van Yoga en advaita vedanta te bestuderen die niet langer in de Joodse traditie levend werden gehouden of een nieuwe impuls nodig hadden.  Het monotheïsme van de Joodse traditie is gebaseerd op het ‘verbond’ dat God sloot met Abraham: Ik ben God de Almachtige, richt uw schreden naar Mij en gedraag u onberispelijk. Een van de betekenissen van het woord Brahman, het Absolute, is ook: ‘almachtig’ en ook: ‘ontzagwekkend’.  Het ‘richt uw schreden naar Mij’ is niets anders dan dat we ‘ons de Heer steeds herinneren’. In India eindigen spiritueel ontwikkelde mensen hun brieven of teksten dikwijls met: narâyana smaranam: ‘in herinnering aan de Heer’ terwijl de inhoud en betekenis van ‘onberispelijk gedrag’ verankerd ligt in sanatana dharma, in de aloude traditie. Jezus ging terug naar India om er te studeren en de draad weer bij het begin, bij de wortels, sanatana dharma, op te pakken. Jezus was geboren binnen de Esseense gemeenschap. De Essenen hielden stug vast aan de oude Joodse traditie die terug ging naar koning David en naar Mozes. Het gegeven van sanatana dharma  was hen welbekend, want zij hielden zich er aan. Terugvertaald luidt tekst van het verbond: Ik ben Brahman, houd Mij in gedachten en gedraag u naar de regels en wetten van het Universum. Tot op de dag van vandaag is deze opdracht gemeengoed onder diegenen die het pad van de aloude Vedische traditie nog steeds volgen.

Gisteren spraken Carin en ik met de Organisatie Hindoe Media. We kwamen overeen dat wij een documentaire zullen maken van plm 1 uur met als voertaal Engels en met Nederlandse ondertiteling en dat deze documentaire volgend jaar op het publieke net van de Nederlandse TV zal worden uitgezonden door NTR-OHM. Tevens zal de documentaire in India en in Suriname worden vertoond en verder wereldwijd voor en door de TV stations die erin geïnteresseerd zijn.

Dit is het klinkende resultaat van deze reis. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen.

We zijn iedereen buitengewoon dankbaar voor alle blijken van belangstelling en ondersteuning en niet in de laatste plaats voor de concrete ondersteuning via het systeem van crowd funding dat deze speurtocht financieel heeft mogelijk gemaakt. Na het vastleggen van diverse afspraken zal de volgende stap zijn het maken van een script en het vinden van voldoende sponsors en financiers om deze productie mogelijk te maken.

We hebben er alle vertrouwen in dat dit zal lukken.

Men zegt wel dat ‘de kost voor de baet uitgaat’ en dat is ook zo. Maar men vergeet dan gemakshalve dat het idee en het concept vóór de kost gaat.

Deze reis heeft het idee en het concept gebaard.

Mooier kan niet.

Dank jullie wel.

Paul van Oyen

contact met de voormalige regenten

2011 april 21

India is niet hetzelfde als Nederland, dat is in ieder geval duidelijk gebleken tijdens mijn speurtocht naar Jezus in India. De overbevolking legt een zodanige druk op het systeem dat iedereen uit is op een stukje ruimte. Voordringen, niemand de ruimte geven, maar altijd ruimte nemen is de basisregel in de menselijke omgang op straat, in het openbaar, in de media en vooral ook in het verkeer. Mensen kunnen hier op de meest onschuldige manier voordringen, zonder dat je er echt erg in hebt. Ook kijken ze je net zolang aan totdat je de ogen afwendt zodat ze de ruimte krijgen.

Wat een verademing als je dan, zoals ik, plotseling in contact komt met de oude koninklijke families (van de maharaja’s) die er nog regels en manieren op nahouden uit een oude tijd. Ik kom nu met een zekere regelmaat ongeveer 35 jaar in India en in die tijd heeft er een volslagen metamorfose plaatsgevonden. Van een strikt socialistische staat als achtergesteld ontwikkelingsland met een gigantisch overheidsapparaat is India nu een zelfbewuste natie geworden die een hoge ambitie koestert om in de vaart der volkeren te worden meegenomen waarbij economische groei en een verhoging van het bruto nationaal produkt bovenaan de prioriteitenlijst staan. Veiligheid wordt ‘gekocht’  met een groot leger dat kan beschikken over modern materieel. Deze formule is echter tevens een garantie voor een verdere groei van het ego-denken, van een westerse leefstijl die haaks staat op de traditionele waarden van sanatana dharma (de aloude Vedische traditie). Het is zinloos om daarover tranen te laten want deze ontwikkeling is nu eenmaal op gang gebracht en deze trein gaat niet stoppen.

De vroegere Maharaja van Puri was heel behulpzaam om mij allerlei introducties te geven bij de vroegere Koninklijke Hoogheden van Kashmir en van Ladakh. Deze introducties zijn nu van belang omdat iedereen mij adviseert om toch vooral te proberen inzage te krijgen in het manuscrupt over het Leven van Issa in het Hemis Klooster in Ladakh (het Indiase deel van Tibet). Sinds 1922 is de bibliotheek echter angstvallig op slot gehouden voor buitenlandse bezoekers. Het zal dus de nodige overredingskracht vergen om toegang te krijgen.

Vanmorgen sprak ik telefonisch met Dr Karan Singh, 80 jaar oud en de vroegere Maharaja van Kashmir, een van de machtigste oude koninklijke families in India. Hij was buitengewoon voorkomend en vriendelijk en vanwege de introductie van zijn (ex) collega uit Puri was hij graag bereid mij in zijn huis of kantoor in Delhi te ontvangen in september. Hetzelfde gold voor HRH Wang Chuk, de vroegere koninklijke familie van Ladakh. Merkwaardig hoe gemakkelijk Jezus in India de deuren opent!

Overduidelijk is geworden dat Jezus een ‘kind van India’ is maar om met enig tastbaar bewijs te komen over zijn studieperiode in India, valt niet mee. Het manuscript in het Hemis Klooster is een van de weinige concrete aanknopingspunten en dat wordt de volgende stap in deze speurtocht. Er valt nog veel te doen, veel te bepraten en veel te onderhandelen. Maar de trein is op gang gebracht, en, net als in India, gaat die niet meer stoppen tenzij bij het eindpunt:

Jezus was een Yogi.

Goed nieuws uit Puri

2011 april 17
by Paul van Oyen

 

 

Puri is een badplaats aan de Golf van Bengalen en ligt (dus) ten zuiden van Calcutta. Het is hier bijna bloedheet en alles is chaotisch op z’n Indiaas. Toch doet de atmosfeer sterk denken aan Zandvoort aan Zee zoals Rishikesh deed denken aan Volendam. Overal hotels en kamerverhuurbedrijven. Aan de rand van Puri is er nog een vissersdorp met een vloot van – naar schatting – meer dan honderd boten (bootjes). Deze boten zijn dan roei- en zeilboten, heel slank en met een schuin omhoog lopende boeg. Op zich een prachtig gezicht omdat ze zo rank en tegelijkertijd stevig zijn gebouwd. Dat mag ook wel want het kan ook spoken in de Golf van Bengalen en jaarlijks komen er wel 10 vissers om. Een fors gelag voor een relatief klein dorp. ‘De vis wordt duur betaald’.

Ik logeer in een heel eenvoudig hotel dat zonder fratsen een basis-comfort biedt: Airconditioning (in deze hitte helaas noodzakelijk), schone ruime kamer met badkamer en warm en koud stromend water, TV (alleen Indiase zenders) en een rudimentaire roomservice die eruit bestaat dat je iemand van het personeel aanschiet en met handen en voeten zegt dat je een pot thee op de kamer wilt hebben of zoiets als ‘ buttered toast’. Gelukkig kun je er de was inleveren die door een extern bedrijf dezelfde avond wordt terugbezorgd voor 1 of 2 euro maximaal. Het hotel wordt gerund door een Chinese familie en dus – zeer on-Indiaas – is het brandschoon. Dat is de werkelijke luxe. Terwijl ik deze brief aan het tikken ben in een internet cafe tikt een buurman me op de schouders met de mededeling dat ik het Engels kennelijk goed beheers en of ik maar even zijn liefdesbrief per E-mail aan zijn lieve Japanse vriendin wil verbeteren. Dat heb ik natuurlijk met liefde gedaan. Opmerkelijk hoe gemakkelijk en natuurlijk dat gaat. Zijn brief was overigens ook van een wonderlijke puurheid. Zo is India.

Nu terzake:
Sinds afgelopen maandagochtend was ik dagelijks op de ashram of Matha van ZH Shri Nischalananda Sarasvati, Shankaracarya van het Oosten. De Matha heet Govardhan Matha. De Heiligheid is een krasse baas van – naar schatting – vroeg in de zeventig maar dat is niet gemakkelijk te zeggen want deze mensen hebben tegelijkertijd een hele jonge en tijdloze uitstraling. In Bubaneshvara, de hoofdstad van de staat Orissa, logeerde ik in een hotel en zat in het restaurant toen er een Indiase familie binnenkwam om er te eten. Een man van naar ik dacht van 52-53 jaar oud kwam op me af en vroeg onmiddelijk naar mijn ketting zoals zovelen dat doen. We raakten aan de praat en hij bleek een enthousiaste dagelijkse beoefenaar van Yoga te zijn en hij zei me dat hij achter in de zeventig jaar oud was. Leeftijd is toch werkelijk een relatief begrip. zeker als geest en ziel jong blijven.

De hele bedoening rond de Shankaracarya is informeel en staat in scherpe tegenstelling tot de formele toestand rond ZH Bharati Tirtha van Shringeri. Het verschil tussen Shringeri Matha en Govardhana Matha is dan ook – qua uitstraling en vormgeving – heel erg groot. Je zou het kunnen vergelijken met het verschil tussen Amsterdam en ……. Zundert(?). Maar juist de informele atmosfeer maakt een darshan van de Heiligheid van Puri tot een soort familiefeest of familiegebeurtenis waar grappen worden gemaakt en iedereen meedoet in een algemene conversatie. Die conversatie voltrekt zich echter in het Hindi en de kennis van het Engels is schaars en voor zover aanwezig vrijwel onverstaanbaar vanwege een soort Indiaas gemompel. Dan blijft er niets anders over dan een stil toekijken en wachten dat iemand binnen komt die wel Engels spreekt en kan vertalen. Dat gebeurt dan ook meestal (min of meer) en dan is de Heiligheid er als ‘ de kippen’  bij om mij te vragen ‘ of ik nog vragen heb’. Die heb ik dus – gelukkig – altijd voor de hand en nu sta ik al bekend als ‘Mr Question’. De Heiligheid waardeert het vragen stellen echter zeer en blijft maar vragen of er nog vragen zijn. Zo heb ik dus heel uitgebreid de gelegenheid gekregen om vragen te stellen over Jezus in India en over andere zaken. Er is geen twijfel over: JEZUS HEEFT 15 OF 18 JAAR IN INDIA EN IN NEPAL/TIBET GESTUDEERD alvorens terug te gaan naar Palestina. De Heiligheid is graag bereid om aan een documentaire over dit onderwerp mee te werken en gaf mij een tweetal namen van mensen die ik zou moeten contacteren.

 

Maar dat is nog niet alles. Ik heb ijverig allerlei boekjes (in gebrekkig Engels vertaald) gelezen die van zijn hand zijn en gepubliceerd. Daaruit bleek dat ook deze Heiligheid een volstrekte kei is in Wis- en rekenkunde en vedic mathematics een zeer warm hart toedraagt. Zijn voor-voorganger heeft een wereldwijd bekend boek hierover gepubliceerd dat jarenlang aan de basis heeft gestaan van een vak ‘vedisch rekenen’ op de Plato Basisschool in Amsterdam die indertijd vanuit de School voor Filosofie en onder mijn leiding is opgericht. Het was ook duidelijk dat de heiligheid vooral grotere en wereldwijde bekendheid wil geven aan dit onderwerp dat met name binnen computerprogramma’s van grote waarde zou kunnen zijn. Het gaat dan bijvoorbeeld over de waarde van het getal 0 en over het oneindig-teken en de betekenis er van enz. Abstracte algebra dus. Ik vroeg hem ernaar en hij sprak er enthousiast over.

In de avond is er darshan en behalve een wat aftandse sannyasi uit Benares die geen woord Engels sprak was er niemand. De Heiligheid kwam binnen sprak een korte tijd met de sannyasi en zweeg toen. Iedereen (wij drieen dus) zweeg en waren stil. De sannyasi verdween en toen waren er alleen nog de heiligheid en ik: zwijgend. Na een lange stilte van wel 10 minuten zwijgen vroeg de Heiligheid plotseling in het Engels (!) are you happy? Ik antwoordde dat ik ‘happy’ was hoewel de situatie van in stilte met z’n tweeen tijdens een darshan te zitten wat ongebruikelijk voorkwam. De Heiligheid zweeg en glimlachte. Toen stond hij op en liep naar beneden om naar de koeien te gaan kijken. Er is een stal met zo’n 70 koeien die veelal van de straat zijn opgepakt en oud zijn en geen melk meer geven (maximaal 5 liter per dag). De koemest en urine worden gebruik voor allerlei ayurvedische geneesmiddelen. Ik kreeg ook een fles met koeienpies aangeboden om mee naar huis te nemen (ideaal voor een mooie huid!). Dat ging me echter te ver en ik heb beleefd ‘neen’ gezegd. Na de koeieninspectie kwam er een inspectie van de bibliotheek en van de tempel. De tempel is voor buitenlanders niet toegankelijk dus ik bleef netjes buiten wachten. Inmiddels waren meer mensen aangekomen inclusief een devotee die in de financiele wereld werkzaam is en die vloeiend Engels sprak. Dus weer naar boven om de ‘darshan’ voort te zetten. Er waren toen plm 15 mensen. Na een algemeen gesprek richtte de heiligheid zoals gebruikelijk zich weer tot mij en vroeg of ik nog vragen had. Die had ik dus en we spraken over publiciteit voor de Matha en de wereldwijde uitstraling van het werk van de matha (vooral op het gebied van vedische wiskunde). Na enig heen en weer gepraat in het Hindi tussen de heiligheid en de vertaler kwam de mededeling dat de matha tot nu toe geen vertegenwoordiging buiten India heeft en dat de Heiligheid graag zou zien dat ik de matha zou gaan vertegenwoordigen buiten India. Ik wist niet wat ik hoorde! In de ochtend had ik met Carin telefonisch gesproken en ik had haar gezegd dat ‘ we beet hadden’ maar dat het nu toch echt tijd werd om de vis ook werkelijk ‘binnen te halen’ Wist ik veel dat we nu een WALVIS met een hele kleine hengel hadden binnegehaald! Het betekent in feite een blanco cheque om datgene te doen voor de matha wat het werk van de Matha verder kan brengen voor het welzijn van alle mensen, niemand uitgezonderd vasudaiva kutumbakham: we zijn allemaal een grote familie of : heb je naaste lief omdat je die zelf bent.

Wat een verrassing, wat een verbijstering wat een enorme verantwoordeljkheid en wat een eer. Carin was ook heel blij met dit nieuws en vroeg onmiddellijk om haar trouw en erkentelijkheid aan de Heiligheid door te geven. Zo gaan we verder.